Wracać czy nie wracać ? ; P

` Witam !

Z przykrością mówię , iż nie ma dalszego "endu" tej historyjki. Czemu ? Postaram odpowiedzieć na to pytanie.

Komputer już od pewnego czasu wskazywał , iż gra przestanie mi działać , jeśli nie oczyszczę dysku.
Ale ze względu , że mam go już cztery lata , postanowiłam zainstalować nowy system.
Było mi to bardzo potrzebne , niestety.
Ale już niedługo postaram się wystartować z nowa historyjką , jak najszybciej będe mogła.
Obiecuję !

Całusy ;**
Dżuliia ;]

Wyrok zapadł.Mój brat przyznał się do zarzucanych mu czynów i przez to teraz będzie odsiadywał karę 25 lat więzienia.
- Nigdy nie podejrzewałam , że mój brat może ukraść , ale zabić ?!Nadal nie mogę w to uwierzyć - rozmyślałam siedząc na kanapie.
Nie chciałam go już nigdy zobaczyć.
Postanowiłam , że nie będe go odwiedzać w tym więzieniu wogóle.Nie mogłam spojrzeć w oczy zabójcy.

Właśnie łaskotałam Leah , gdy usłyszałam dzwonek.
Zostawiłam mojego pupilka na jego posłaniu i szybko zjechałam windą na parter.W drzwiach budynku ukazała mi się moja dawna przyjaciółka z podstawówki - Harriet Stiff :
- Jak dawno cię nie widziałam ! - krzyknęła.
Tak , nie widziałyśmy się przez jakieś 11 lat odkąd Harriet wyjechała za granicę z rodzicami.
Rozmowy telefoniczne i pisanie sms-ów nie były tak ekscytujące jak spotkanie w realnym świecie.
Miałam jej tyle do powiedzenia.Ona mi zresztą także.Po krótkiej rozmowie przytuliłyśmy się.
Nie robiłyśmy tego od dłuższego czasu.
W tym samym momencie zaprowadziłam Harriet do mojego mieszkania , chciałam by zobaczyła jak mieszkam.Będąc w drzwiach zatkało ją.Powiedziała , że nigdy tak cudnego mieszkania nie widziała.Przyglądała się każdemu obiektowi z wielkim namaszczeniem , jakby to było coś bardzo cennego , co w rzeczywistości nie miało jakiejś większej wartości.Jednak , gdy Harriet zobaczyła małą Leah nie mogła się opanować.Podbiegła do miejsca , w którym się znajdowała i zaczęła ją głaskać , przytulać , łaskotać , drapać po pleckach itp. ...
Po zabawie z kociakiem usiadłyśmy na kanapie.
Wtedy zaczęła się bardzo długa rozmowa.
Powiedziałam jej wszystko co mnie ostatnio spotkało , o tym jak mnie przygarnęła sąsiadka , jak zostałam wyrzucona z domu , jakie miłości spotkałam ... było tego dużo.
Od niej dowiedziałam się o młodszym braciszku , o śmiesznej sytuacji jaka ją spotkała w ostatnim czasie i o najważniejszym.
Harriet potrzebowała pomocy.
Przyjechała do Bridgeport do mnie , bym mogła pozwolić zamieszkać jej w moim mieszkaniu.
Oczywiście zgodziłam się , ponieważ przyjaciółki powinny się zawsze nawzajem wspierać , tak jak kiedyś ona mi pomogła , tak i ja teraz się odwdzięcze.
Nie wiedziałam wtedy tylko o jednym:Harriet miała psa , przecudnego mopsa o imieniu Chuck.
Nie wiedziałam jak zareaguje Leah , tylko o to się martwiłam , ponieważ ja kocham zwierzęta i nie miałam nic przeciw temu , by Chuck zamieszkał z nami.Okazało się , że mój kot i pies Harriet bardzo się polubili.Żeby bardziej zacieśnili ze sobą więzy wybrałyśmy się na wycieczkę po mieście , chciałam jej pokazać najciekawsze miejsca w Bridgeport.Na początku Harriet oznajmiła mi , iż musi znaleźć sobie jakąś fajną pracę.W tym celu zaprowadziłam ją do ratusza , gdzie się zatrudniła.Była bardzo podekscytowana tym , co będzie robić.Właściwie miała tylko sprzątać , ale nie miałam zamiaru jej wkurzyć z powodu , że jej praca wcale nie jest taka extra.
Każdy lubi co innego. ;D
Następnie udałyśmy się do ogrodów , gdzie potwornie się nudziłyśmy.
Potem wybrałyśmy się na plan filmowy , chciałam go pokazać Harriet.Po wyjściu ze studia postanowiłyśmy zrobić sobie debilne fotki , takie jak robiią sobie przyjaciółki.
Blisko był park , więc poszłyśmy sobie na piechotę.Przez jakąś godzinę huśtałyśmy się , właściwie ja nie , bo tylko siedziałam i nawijałyśmy o głupich rzeczach.
W pewnym momencie usłyszałam dziwny dźwięk wydobywający się z mojego brzucha:
- Harriet , wiesz co robiłyśmy w tej sytuacji? - spytałam.
- Tak , musimy jak najszybciej znaleźć jakieś źródło gdzie możemy smacznie zjeść.
Na szczęście na parkingu obok parku stał wóz z tłustym żarciem.Ostatnio mnie zemdliło , jednak nie chciałam o tym pamiętać.Zakupiłam zupę z małży , a Harriet buritto.Moja przyjaciółka bardzo szybko jedząc omal się nie udławiła tym świństwem.Po jakimś czasie wybrałyśmy się by trochę powędkować na plaży , szkoda tylko , że nic nie złowiłyśmy
Następnie udałyśmy się do sklepu , Harriet musiała kupić cebule ;D
Po wyjściu z budynku powiedziała mi :
- Wiesz , za pare dni wyjeżdżam do Egiptu , ale nie mam z kim.Więc myślałam , że chcesz ...
- Ja ?! Naprawdę ?! Jestes taka kochana , uwielbiam Egipt i jego historię , ty zawsze wiesz
co lubię - odpowiedziałam.
- Jest jeszcze jedno ale.Kupiłam aż trzy bilety , chciałam by pojechała też ze mną moja mama , jednak sprawy pokomplikowały się , a biletu nie mam zamiaru zwaracać.Możesz wziąść kogoś ze sobą.
- Dzięki , jeszcze raz wielkie dzięki ! Jeżeli chodzi o kogoś to zabrałabym ... o wiem , zabiorę Ivana chociaż mało się znamy to może ta podróż poprawi nasze stosunki ...
- Świetnie , wyjeżdżamy w poniedziałek.Pamiętaj , powiedz też naszemu towarzyszowi o Egipcie - przypomniała mi Harriet.
Kiwnęłam głową.Był to znak , że napewno zapamiętam.Te wakacje bardzo mi się przydadzą ...


Nastał wieczór.Zadzwoniłam do Ivana , z prośbą o spotkanie.Zgodził się.Ukryłam swoje emocje związane z podróżą podczas tej rozmowy telefonicznej jak mogłam i myślę , że mi się udało.Nie chciałam wtedy o niczym mu mówić.
Wolałam żeby dowiedział się o tymw cztery oczy.


Było już kilkanaście minut po dwudziestej.
Stałam przy barierce od schodów , gdy nagle zjawił się Ivan.Nie mogłam się opanować z radości jaka mnie ogarnęła i rzuciłam mu się w ramiona.
Był wręcz zdumiony moim zachowaniem.Nie wiedział o co chodzi.Uświadomiłam sobie , że nie powinnam się tak zachowywać tylko powiedziec prawdę.
Informacja o podróży nie wywołała u niego żadnego zachwytu , minę miał niepewną.Po chwili się odezwał:
- Nie powiedziałem ci wszystkiego , dlatego teraz się już o wszystkim dowiesz , bo wiesz  no ja mam tego no ...
- Co masz ? Jakąś chorobę , żonę , dzieci czy co  - rozmyślałam.
- No bo ja mam dziewczynę i nie chciałem ci o niej mówić.Ale nie martw się nasz związek to już koniec.Ja jej nie kocham ,rozumiesz? - powiedział.
- Że co ? Czemu nie powiedziałeś mi o tym wcześniej , tylko akurat teraz , kiedy jestem taka szczęśliwa z tego , że możemy gdzieś wyruszyć razem , co ? Dlaczego , powiedz ?
- Wtedy w klubie nie rozmyślałem o niczym innym jak o tobie , tylko i wyłącznie o tobie nic innego mnie nie obchodziło , zakochałem się , ale nie jestem pewien czy ta osoba odwzajemnia to uczucie - odrzekł Ivan trzymając mnie za ręce.
- Ja też cię kocham , tylko nie wiem czy nie łączy cię jednak jeszcze jakieś uczucie z tą kobietą ...
- Ależ nie Ruby , nic a nic. - powiedział.

Poprosiłam by Eric przyszedł do mnie do pracy, gdy nadejdzie wieczór. Tak dawno się nie widzieliśmy i chciałam z nim porozmawiać.W tym celu mieliśmy się udać do Zakątka Ciszy.Rozczarowałam się nim , kiedy wychodząć ze studia zobaczyłam jak obmacywał się z jakąś blondynką.Awantura była nieunikniona:
- Co ty wyprawiasz ?! Dopiero co przyszedłeś , a już kleisz się do obcej baby.Jesteś taki sam jak kiedyś!
- A co cię obchodzą moje stosunki z tą dziewczyną?!Zrobiła ci coś czy co ? I wcale nie jestem taki sam , idiotko ...
Wiele osób widziało nas jak się kłócimy.
Miałam tego dość.Walnęłam go w twarz i zaczęłam uciekać w stronę domu.Dopiero po paru minutach się ocknął i zaczął za mną biec.Byłam przerażona.
Omalże mnie nie dogonił , gdyby nie interwencja pewnego przechodnia , który go zatrzymał w trosce o mnie.Jestem mu wdzięczna.
Widziałam z daleka jak Eric wpatruję się we mnie niczym dziki zwierz , który właśnie znalazł sobie ofiarę na którą zaraz zapoluje.
Ten obraz utkwił mi w mojej pamięci na bardzo długo.Nie mogłam wyrzucić go z moich myśli.

Przed 22.00 dotarłam do mojego mieszkania.
Przez dłuższy czas wpatrywałam się w chrapiącą Leah , która leżała do góry nogami w swoim legowisku.Wyglądała uroczo.W pewnej chwili dotarło do mnie , iż jest już późno.
Położyłam się w swoim łóżku lecz nie mogłam zasnąć.Gnębiła mnie ta sytuacja z moim bratem.
Bałam się , że przyjdzie w nocy do mojego domu i mi coś zrobi , jednak tak się nie stało.

Nadszedł weekend.Jak zwykle w sobotę poszłam do pracy.Koleżanki z pracy widząć jak jestem zmęczona , udały się do mojego szefa , który pozwolił mi wcześniej pójść do domu.
Właściwie trzy godziny , z których byłam zwolniona to nie tak wiele , ale byłam wdzięczna moim współpracowniczkom.Wychodząc ze studia usłyszałam jak dzwoni mój telefon.Na ekranie wyświetlił mi się nieznany numer.Byłam przekonana , że ktoś robi żarty więc postanowiłam nie odbierać.Komórka zaczęła wykonywać to samo.Odebrałam:
- Halo , czy pani Ruby Curtis ?
- Tak , z kim mam przyjemność rozmawiać ?
- Mówi rzecznik policji w Bridgeport.Pani brat znajduje się w areszcie i ...
- Co ?! To nie możliwe ! Mój brat ? Co on takiego zrobił ?
- Proszę pani jest to poważna sprawa.Pan Eric Baker został aresztowany za próbę kradzieży auta spod parkingu klubu "Banzai".Jest także oskarżony o wiele innych kradzieży oraz zabójstwo.
- Ależ proszę mi tu nie kłamać , Eric nigdy by czegoś takiego nie zrobił - w czasie rozmowy zaczęłam płakać.
- Jeżeli pani mi nie wierzy proszę udać się na posterunek.Będzie na panią czekać tam mój współpracownik.
- Dobrzę , pojadę tam - odpowiedziałam.
- Dziękuje , dobranoc.
- Dobranoc - w tej samej chwili rozmówca odłączył się.
Nie wiedziałam co myśleć:
- Czy mój brat mógł coś takiego zrobić ? Czy mógłby kogoś zabić - powtarzałam sobie w myślach udając się metrem na posterunek.


Siedziałam na jakimś brudnym krzesłem czekając na policjanta , ktory miał ze mną porozmawiać.
Po kilku minutach zjawił się łysy ubrany w mundur mężczyzna:
- Sierżant Ivan Colton.W czym mam pani pomóc ?
- Miałam się stawić na posterunku.Mój brat się tu znajduje ...
- Mój współpracownik mnie powiadomił , że ma pani tu przybyć.Pani Ruby ...
- Curtis , Ruby Curtis.Czy mogę się zobaczyć z moim bratem?
- Chyba nie jest zbyt zainteresowany.Czyta jakąś książkę i nie chce rozmawiać z nikim.Niech sama pani spojrzy.
Eric siedział na łóżku i rzeczywiście czytał jakąś książkę.Nie zdawał sobie sprawy , że jestem  tu ,  blisko niego.Nic go nie obchodziło.
Po chwili sierżant poprosił mnie o to bym z nim porozmawiała o moim bracie.Właściwie nie wiedziałam o nim zbyt wiele , gdyż nie mieliśmy ze sobą kontaktów od wielu lat , więc policjant dowiedział się o nim bardzo mało.Po jakiejś godzinie wyszłam z posterunku.Byłam przestraszona.
Bałam się , że Eric pójdzie do więzienia.
Bałam się strasznie ...

- Znowu to samo ! - krzyknęłam.
Tak , " znowu to samo ! ".
Jak zwykle obudziłam się bardzo późno , bo o dwunastej rano , a zważywszy iż do pracy muszę iść na trzynastą nie pozostało mi wiele czasu.
W pierwszej kolejności przygotowałam sobie śniadanie.Jedną z moich pasji jest gotowanie.Odziedziczyłam to hobby po mojej babce , która zaraziła nim moją "biologiczną" matkę.Na tę rozrywkę mam bardzo mało czasu przez co niedokształcam się tak często.Postanowiłam , że zrobie hamburgera z serem , moje popisowe danie.Uwielbiam zapach wydobywający się z garnka.
To mnie uszczęśliwia.Po śniadaniu szybko ubrałam się i popędziłam do pracy.

Po osiemnastej byłam już w domu.Przewidywałam , że będe siedzieć w domu na kanapie zajadając popcorn oraz oglądać głupie filmy romantyczne , ale tak się nie stało.Moi najlepsi przyjaciele: Sonya i Nathan wyciągneli mnie na miasto , a dokładniej do "Jasnoty" , luksusowego klubu.
A teraz krótko i zwięźle na temat naszego pobytu w tym lokalu. ;D

- Poproszę jeszcze jednego , sir - odrzekła pochłonięta drinkami Sonya z wielkim szacunkiem do barmana.Wszyscy wiedzieli , że przesadziła , ale barman ze szczerym uśmieszkiem podawał jej kolejne napitki.Wiele osób było na parkiecie.Ludzie tańczyli energicznie(oprócz Sonyi) i nie zastanawiali się nad tym aby pójść do domu.Nawet ja.Żwawo ruszałam tyłkiem , aby przypodobać się wszystkim imprezowiczom.Tańczyłam z Nathanem , który pokazywał mi swoje kocie ruchy.W pewnym momencie spojrzał na mnie dziwnym wzrokiem niż zazwyczaj , takim ponętnym.
Postanowiłam , iż zaskoczę go i resztkami sil pokazałam mu najlepsze ruchy jakie potrafię.
Chyba mu się podobało
Kiedy miałam już dość wraz z grupą weszliśmy do jakuzzi , w którym roiło się ponad 1ooo bąbelków.
Rozmawialiśmy o rzeczach , które nie przychodziły by nam na myśl gadać o nich w stanie trzeźwym.
Z resztą tej nocy wszyscy robili co chcieli.
Nawet ja trochę zaszalałam.Postanowiłam podmuchać trochę miętowych bąbelków co mnie bardzo wzmocniło.Byłam w transie.Teraz już wiem , że bąbelki uzależniają , i to jak !
Pod koniec imprezy , Sonya bełkocząc oznajmiła mi , że wraca do domu , gdyż musi zająć się swoim małym synkiem , którego zostawiła pod opiekę sąsiadki.Postanowiłam , iż ze względu , że zostało jeszcze sporo czasu wypiję jeszcze  trochę drinków.
Niestety efekt był niezadowalający.Nie mogłam stanąć na nogach , a w dodatku strasznie mnie mdliło.W pewnym momencie ułożyłam się na podłodze , a w myślach powtarzałam sobie , iż to tylko sen.Nathan zajął się mną.Nie był tak upity jak wszyscy.Wziął mnie na ręce i zaniósł do swojego domu.I właśnie wtedy film mi się urwał ...


Następnego dnia obudziłam się w łóżku.Co gorsze   nie było to łóżko znajdujące się w moim mieszkaniu.Spostrzegłam , że obok mnie leży jakiś obcy mężczyzna.Z niedowierzaniem dokładnie mu się przyjrzałam.Bez wątpienia był to Nathan.W mojej głowie padało coraz więcej pytań.
Co się stało poprzedniej nocy?Czemu leżę obok Nathana?Co on ze mną zrobił ? Co ja zrobiłam ?
To była dość dziwna sytuacja.Przespałam się z własnym przyjacielem ...
Po chwili usiadłam na krześle znajdującym się przy biurku.
Wpatrywałam się w ogromne lustro umieszczone na stole zastanawiąjąc się.
- Ciekawe jak mi teraz wszystko wytlumaczy , cholerny drań ...
- To bardzo proste - nagle za mną zjawił się on , mój przyjaciel - Tamtej nocy ułożyłem cię w moim łóżku , a ja sam poszedłem spać na sofie.Po chwili usłyszałem twoje wołanie.Przybiegłem do sypialni myśląc , że coś ci się stało , ale ty nie czułaś się źle , wręcz przeciwnie.Leżałaś roznegliżowana na łóżku.Podeszłaś szybkim krokiem łapiąc mnie za ramię po czym wyszeptałaś:
- pragnę cię ...
Nie wyraziłem sprzeciwu.Byłaś tak pociągająca , że ...
- Dobra starczy już , nie musisz więcej opowiadać tyle mi wystarczy.
Wtedy Nathan wyszedł z sypialni.
W moich oczach pojawiły się łzy ....